زیبانگار

نگار من،سر زلفت چه خوش کشیده به بندم...

زیبانگار

نگار من،سر زلفت چه خوش کشیده به بندم...

زیبانگار
دنبال کنندگان ۱ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
طبقه بندی موضوعی
بایگانی
آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب
محبوب ترین مطالب
مطالب پربحث‌تر
آخرین نظرات
نویسندگان

۷ مطلب در شهریور ۱۳۹۶ ثبت شده است

این روزها که مدام گذرِ نبودنت را به هوای داشتنت ثانیه شماری می کنم

ساکتم...حرف نمی زنم

نه که چیزی برای گفتن نباشد...نه !

به این سکوت پیله کرده ام

نه که ندانم چه بگویم...نه !

این روزها از همیشه پُرتر از حرفم

از همیشه بیشتر گفتنی ها دارم

ولی من مانده ام و یک عالمه ناگفته های ناشنیده

حرفهایم را جمع می کنم می گذارم گوشه ای روشن میان دلم !

می گذارمشان گوشه ای که هر روز آنها را گردگیری کنم و یادشان بیفتم

و یاد تو بیفتم

تا روزی که بیایی...

روزی که تو باشی و بخواهی برایت حرف بزنم

حرف نمی زنم اما حرفهایی هست

با خودم

حرف تو که می شود دلم مثل اینکه تب کند ، گرم و سرد می شود.

می شکند از بس تنگ می شود

حرف نمی زنم اما...

عاشقت هستم...

این حرف کمی که نیست !


" آره عاشقتم " با صدای سعید شهروز


۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۷ شهریور ۹۶ ، ۰۸:۴۵
فرهاد

زن: ببخشید،ببخشید...میشه باغ رو کثیف نکنید.

مرد: شما باغبونی؟

زن: شما چی فکر می کنی؟

مرد: من فکر می کنم شما لباسای عروسی رو دزدیدی.باید اهل خونه رو خبر کنم؟

زن: میشه خواهش کنم تنهام بذارید؟

مرد: البته که.....نه.عروسیه و الان نشتی اینجا توو باغ؟جرا؟

زن: مشکلی داری؟ارتباطی به شما نداره.

مرد: مستقیماً نه...اما غیر مستقیم به من مربوطه...به مادرم.داخل رفتن تو همون قدر زمان می بره که بیرون اومدن مامان من از عروسی.

زن: چه مرد عجیبی هستی...نشستی روی نیمکت؟!

مرد: میخوای دراز بکشم و صحبت کنم؟ وقتی دو نفر بخوان در مورد چیزی بحث کنن میشینن.

زن: بحث؟

مرد: آره...من میدونم که تو یه مشکلی داری.زود باش...با من حرف بزن...همه چیزو به من بگو.

زن: چرا من باید در مورد مشکلاتم با شما صحبت کنم؟

مرد: دیدی خودت هم گفتی مشکل داری.به هر حال من به نصیحت هیچ کس گوش نمی دم.ولی همیشه به دیگران نصیحت می کنم.تو باید همیشه به حرفای یه غریبه گوش بدی.بعضی وقتا اونا بیشتر از خودمون می دونن.

زن: شما ازدواج کردید؟

مرد: (با نشان دادن حلقه) تو انیشتین هستی؟! امروز میشه پنج سال.

زن: قبل از ازدواجت به چی فکر می کردی؟

مرد: (با خنده) کی قبل از ازدواجش فکر می کنه؟ شوخی کردم...من و "ریا" با هم توی کالج دوست بودیم.بعد فکر کردیم که به دوستیمون یه اسم جدید بدیم.به علاوه چی بهتر از اینه که تو بقیه ی زندگیتو با دوستت بگذرونی؟!

زن: بعضی وقتا دوستی جای عشق رو می گیره و بعدش دیگه جایی برای عشق باقی نمی مونه.

مرد: آره درسته.حالا پسری که توی خونه منتظرته دوستته یا عشقته؟......جواب دادن به این سوال این همه زمان می بره؟!

زن: من "ریشی" رو از بچگی می شناسم.بعد از مرگ پدر و مادرم ، ریشی و پدرش خانواده ی من بودن.

مرد: اوه.چه خانواده ی خوبی...ولی این جواب سوال من نبود...دوسش داری؟

زن: آره.دوسش دارم اما نه اونطور که فکر می کردم.

مرد: چی فکر می کردی؟مثل کتابای خوب و فیلمای بد؟چه جور عشقی؟

زن: نه...اون عشقی که باید باشه...اون محبتی که...

مرد: اون عشق...آخه اون عشق کجا وجود داره؟ اینو گوش کن...ببین زمانه ی داستانهای عاشقانه گذشته.سعی کن الان با این عشقهای کوچیک زندگیتو بگذرونی.

زن: این معنیش اینه که تو عاشق زنت نیستی؟......جواب دادن به این سوال اینهمه زمان نمی بره.

مرد: ما خوشیم...دنیای کوچیکمون رو با هم ساختیم.

زن: این جواب سوالم نبود.

مرد: سوال درباره ی زندگی توئه تا جواب من...توی تقاطع زندگی قرار گرفتی که دو راه داری.یه راه می ره به سمت خوشی که من فکر می کنم تو لایقش هستی و دیگری یه انتظار بی پایان....منتظر عشق بودن...که ممکنه اصلاً پیداش نکنی.

زن: و اگه بعد از ازدواج عشق رو پیدا کردم؟

مرد: اگه دنبالش نگردی پیداش نمی کنی. و من مطمئنم اگه اینجا روی صندلی بشینی هرگز پیداش نمی کنی.برو توو و ازدواج کن.همه منتظرتن.و تو اینجا نشستی داری با یه غریبه حرف می زنی؟باید خجالت بکشی...مردم چی میگن؟خجالت بکش...برو برو برو...ازدواج کن...برو.

زن: صحبت کردن با شما خیلی خوب بود.

مرد: خب...من ترجیح میدم فوتبال بازی کنم.ولی خیلی خوشحال شدم که دیدمتون خانم.

زن: " مایا"

مرد: :دِو"...:دِو آناند" ...بد بود نه؟ زود برو ازدواج کن و شاد باش. گودبای...سایونارا...خداحافظ

زن: هرگز نگو خداحافظ.گفتن خداحافظ امید دوباره دیدن رو از بین می بره.کی میدونه؟شاید دوباره همدیگرو دیدیم.

مرد: (تأیید با اشاره ی سر)

۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۰ شهریور ۹۶ ، ۱۴:۳۵
فرهاد


۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ شهریور ۹۶ ، ۰۹:۲۸
فرهاد

در ابتدای راه ، قرارها گذاشتم

سرخوش ز عشق ، گرچه شناختی نداشتیم

دلداده و دل به دل هم که دوختیم

پروانه و شمع شدیمو چه سوختیم

دلبسته؟! وابسته؟! تو فرض کن هرآنچه بود

هر روز حرف زدیم از آنچه بودو  می نمود

ناگه در این وسط دو سه تا اتفاقِ بد

شُد مایه ی جدایی ما تا همین اَبَد

جرأت نداشتیم بمانیم غرقِ درد

باشیم سر قرارهایمان مثل هرچه مَرد

بر ریشه ی درختِ اعتمادِ هم تبر زدیم

هیزم شکن نبودیم ، ولی پُر هُنر زدیم

هرآنچه سرمایه ی دل شد ، فروختیم

مسکین شدیم ، چَشم به تقدیر دوختیم

تو مدعی بی گناهیو ...منم چنین

باشد...قبول! هرچه تو گفتی...فقط ...ببین!

برگرد و از مسیر نگاهم عبور کن

رد شو...نمان...فقط ضرباتت را مرور کن


ترانه ادعا با صدای مرتضی پاشایی


۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ شهریور ۹۶ ، ۱۰:۵۳
فرهاد


منی که پس از رفتنم ز چشمهایت افتادم

همین که شد ، به نگاهی به پایت افتادم

نگاه کن دقیق و حال این غریب ببین

که با نگاه تو از پا ، به پایت افتادم

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۱ ۰۶ شهریور ۹۶ ، ۲۳:۰۰
فرهاد